maandag 19 oktober 2015

Een week op de rivier in Boven Suriname (met veel foto's)


Zondag 11 oktober zijn we met een groot deel van het huis naar de Vrijgevochten Evangelische kerk geweest, 'The Tabernacle of Faith and Love Ministries'. Het was een erg bijzondere dienst. Ik zat naast een Indische vrouw die haar hele leven in Nederland had gewoond en nu in Suriname woonde omdat haar kinderen Nederland te koud vonden. Ze deed het zo: 8 maanden in Su en dan 4 maanden in NL, zodat ze nog wel recht had op AOW. Tijdens de dienst was er een gospelkoor, 5 danseressen met prachtige gewaden, een band en een worshipleader. Na de dienst hebben we een fijne en rustige zondag gehad.

Maandag 12 oktober vertrokken we (dachten we) om 7 uur 's ochtends met de auto naar Atjoni, om vanaf Atjoni verder te reizen met de boot. Arlinde en ik waren hartstikke trots, want precies om 7 hadden we alles tip top in orde en waren we klaar voor vertrek.

vrijdag 9 oktober 2015

De tweede week in het veld: elke dag met een nieuwe man mee liften



Zondag 4 oktober zijn we ’s ochtends om 10:00 naar een kerk geweest, ‘Gods Bazuin’, die tot het volle evangelie behoort. Er waren ongeveer 60 leden in de schuur onder het huis van mevrouw Pauline!  Ook al is de ruimte waarin ze zich bevinden klein, er staat een geluidsinstallatie waar je u tegen zegt! Het is 5 minuten lopen naar de kerk, maar we kunnen de kerk vanuit ons huis horen.

Back to basic tijdens de eerste week in het veld: Washabo


Zaterdag 26 september was het eindelijk zo ver. We gingen het veld in, en wel met een klein vliegtuigje. In zo’n vliegtuig kan maximaal 450 kg, waarbij het gewicht van de passagiers en hun bagage beide gewogen wordt. Er is plek voor 6 personen in het vliegtuig, maar dan kan er dus geen bagage mee. Vanwege de kleine afmetingen kon er helaas geen fiets mee in het vliegtuigje, waar we wel op hadden gerekend, en waar we zelfs een busje als taxi voor hadden gehuurd om naar vliegveld Hoop en Zegen te komen. Vliegen in het vliegtuigje was echt een bijzondere ervaring. Je ziet ontzettend veel van de omgeving (als je niet midden in een wolk vliegt natuurlijk) en je wordt compleet doof. Nadat we geland waren heeft een patiënt van de poli onze bagage vervoerd van ‘vliegveld’ Washabo (een lang stuk gras) naar de poli (wat ongeveer 500 meter was, maar omdat onze boodschappen zo zwaar waren konden we het niet lopende doen).


vrijdag 25 september 2015

Een relaxte week in Paramaribo: aapjes kijken en boodschappen doen op het mainstage

Afgelopen week was een rustige week. Op zondag 20 september zijn Arlinde en ik naar de EBG geweest tegenover onze straat (op 5 minuten lopen). Daar hebben we twee en een half uur genoten van enthousiast gezang, een uur durende preek en mochten we tijdens de dienst opstaan om onszelf voor te stellen. We werden aan het begin al door meerdere mensen welkom geheten, kregen papieren mee en na de dienst kregen we nog van veel mensen een hand. Het is hier namelijk in elke kerk de gewoonte om je 'buren' in de kerk een hand te geven en ze een gezegende week of een gezegende zondag te wensen. De spreker staat ook bij de uitgang van het kerkgebouw om je een hand te geven en verder staan er nog meer mensen bij de uitgang die ook iedereen een gezegende zondag wensen. Alles is heel persoonlijk! Het was een interessante ervaring en we hebben allebei genoten van de dienst.


Heetheid in de Peperpot en Ghana in Fort Nieuw Amsterdam


Zaterdag 20 September zijn we naar de Peperpot Plantage geweest en naar Fort Nieuw Amsterdam, bij Nieuw Amsterdam (verrassend hè). ’s Ochtends vertrokken we met tien dames om kwart over 8 met de fiets naar de Waterkant. Na een beetje onderhandeld te hebben over de prijs hebben twee bootmannen ons naar de overkant gebracht, met onze fietsen ook in de boot. Volgens hen konden we niet in één boot. Uiteindelijk was het 50 SRD voor twee boten, wat neer komt op 5 SRD per persoon. Voor ruim een euro heb je dus vervoer de rivier over!

dinsdag 22 september 2015

Zere billen en eindelijk zonnebrandcrème

Maandag 14 september hebben Arlinde en ik een fietstocht gedaan door Paramaribo Noord, met het ANWB extra boekje over Suriname. In het boekje stond dat de totale route tussen de 10-15 km zou zijn. 's Ochtends zijn we eerst naar de Vaco boekhandel gegaan om daar de kaart 'Wegwijs in Paramaribo' van uitgeverij Afaka te kopen, omdat dat als tip stond in ons ANWB route, zodat we meer vrijheid zouden hebben.
In het ANWB boekje stond namelijk keurig aangegeven welke straten we moesten nemen, maar er stond geen kaartje van hoe die straten precies liepen. Nadat we even hadden rondgelopen in de winkel hebben we de kaart meegenomen en zijn we van daaruit op de fiets naar de Waterkant gegaan bij de Palmentuin, van waar we de route zijn gestart.

zondag 20 september 2015

Tien tellen in de rimboe en een huisbezoek met een pijnlijk einde


Maandag 7 september was het eindelijk zover: we gingen de binnenlanden van Suriname in. Om 7 uur 's ochtends zou de chauffeur vertrekken vanuit Paramaribo naar Brownsweg. Onze taxi kwam ineens niet opdagen, waardoor we (op z'n Surinaams) 10 minuutjes te laat waren. Natuurlijk vertrok de chauffeur uiteindelijk pas om half 8, dus we waren eigenlijk prima op tijd. Al onze bagage, inclusief eten voor de hele week werd achterin de landcruiser geladen, die ook gebruikt kan worden als ambulance. Het komt namelijk best vaak voor dat mensen vanuit Brownsweg naar de stad vervoerd moeten worden. Het probleem is dat de wegen niet goed begaanbaar zijn voor personenauto's, dus wordt er een landcruiser gebruikt om patiënten te vervoeren van de polikliniek naar de stad.